GRASGEVOERDe nier VAN NEDERLANDSE BODEM

EEN KIJKJE WAAR JOUW SUPPLEMENT VANDAAN KOMT

De nier en zijn functie

Nier-koe-anatomie
Nier-mens-anatomie

De nieren zijn een van de belangrijkste organen. Ze liggen achter in de buikholte, waarbij er één aan elke kant van de ruggengraat zit. Elke nier weegt 125-170 gram bij mannen en 115-155 gram bij vrouwen. De nieren van een rund zijn vier keer zo zwaar vergeleken bij een mens en wegen zo’n 500 gram per nier. Een aantal belangrijke functies van de nieren zijn:

De nieren verwijderen een aantal afvalstoffen en voeren die af via de urine. Twee belangrijke stoffen die de nieren verwijderen zijn:

ureum, dat ontstaat bij de afbraak van eiwitten

urinezuur, afkomstig van de afbraak van nucleïnezuren
De nieren absorberen voedingsstoffen uit het bloed en transporteren ze naar de plaats waar ze het hardst nodig zijn. Ze absorberen ook andere stoffen om de homeostase (balans) te reguleren.
Bij de mens ligt de aanvaardbare pH-waarde tussen 7,38 en 7,42. Onder deze grens komt het lichaam in een toestand van acidemie (te zuur), en erboven in een toestand van alkalemie (te basisch).

Buiten dit bereik worden eiwitten en enzymen afgebroken en kunnen ze niet meer functioneren. In extreme gevallen kan dit fataal zijn.

De nieren samen met de longen helpen de pH-waarde in het menselijk lichaam stabiel te houden.
Osmolaliteit is een maat voor de verhouding tussen vloeistof en mineralen in het lichaam. Uitdroging is een belangrijke oorzaak van een verstoord evenwicht hierin.

Als de osmolaliteit in het bloedplasma stijgt, reageert de hypothalamus in de hersenen door een boodschap door te geven aan de hypofyse. Deze geeft op zijn beurt antidiuretisch hormoon (ADH) af.

Als reactie op ADH, maakt de nier een aantal veranderingen, waaronder:

– Het verhogen van de urineconcentratie

– De herabsorptie van water verhogen

– Het vasthouden van ureum in het medulla van de nier in plaats van het uit te scheiden, omdat het water aantrekt
De nieren regelen de bloeddruk wanneer dat nodig is. Zij zijn verantwoordelijk voor langzamere aanpassingen. Zij passen de druk in de slagaders op lange termijn aan door veranderingen te veroorzaken in de vloeistof buiten de cellen.
De nieren geven een aantal belangrijke stoffen af, waaronder:

Erytropoëtine: Dit regelt de productie van rode bloedcellen. De lever produceert ook erytropoëtine, maar de nieren zijn de belangrijkste producenten bij volwassenen.

Renine: Dit helpt de uitzetting van slagaders en het volume van bloedplasma, lymfe, en interstitiële vloeistof te beheren.

Calcitriol: Dit is de hormonaal actieve metaboliet van vitamine D. Het verhoogt zowel de hoeveelheid calcium die de darmen kunnen opnemen als de herabsorptie van fosfaat in de nieren.